OHARRA: hurrengo bilduma ibilaldi desberdinetako irudi aukeraketa da (edo izan daiteke) beraz ez du zertan hertsiki sekuentziala izan behar.
ADVERTENCIA: la siguiente colección es (o puede ser) selección de imágenes de diversos paseos, luego puede que no sea secuencial.
JAIZKIBEL MENDIKO ZEHARKALDIA. HONDARRIBIA-PASAIA DONIBANE IBILALDIA. ITSASOA, INGURU eta ARROKA LILURAGARRIAK
TRAVESÍA DEL MONTE JAIZKIBEL. FUENTERRABÍA-PASAJES DE SANJUAN. MAR, PAISAJES y ROCAS ALUCINANTES
Ibilaldi hau hondarribian hasten da, Higer lurmuturreko itsasargiaren ondoan.
Este recorrido comienza en Hondarribia (Fuenterrabía), cerca del faro.


Ondo prestatuta etorri beharra dago, ibilaldi luzea da eta (7 ordu ingurukoa).
Recuerda que hay que prepararse bien, la caminata es larga (unas 7 horas).


Gogorra, tarteka bakarrik da gogorra.
Pero dura, lo que se dice dura es sólo a ratos.


Hori bai, luzea da, eta oinetakoak gaizki aukeratuz gero, akabo!
Larga sí que es, luego escoge bien tu calzado.


Eguraldi egokia segurtatzea ere funtsezko da.
Es, también, fundamental asegurarse buen tiempo.


Eguzki epelaz lagunduta eginez gero gozagarria da benetan.
Un sol tibio puede hacer de este trayecto una gozada.


Egun beroegia aukeratuz gero, tarte askotan bainua hartzea izango dugu (gazia zein geza, aukeran).
Y si te toca un día (muy) cálido, podrás darte más de un baño (salado y dulce, a escoger).


Baino euriak, gehiegizko hotzak, lainoak edota ipar haize gehiegizkoak tortura bihurtuko du.
Sin embargo, la lluvia, el frío excesivo, la niebla o el viento fuerte del norte pueden hacer que sea una tortura.


Gora eta behera ibiliko gara. Hori gogoan har ezazu.
Recuerda que vamos a subir y bajar, casi de continuo.


Hasieran baso artean, ia laua da. Eta oso ondo adierazia.
El inicio, bien marcado y señalizado, entre bosques, es casi llano.


Baino aurrerago mendi hau itxuratu duen itsasoaren gutizien baitan gaude.
Pero, luego, el mar, que ha dado (y sigue dando) forma a todo esto, es quien manda.


Tarteka bidea itxiko digu, (mendian gora eta lehor aldera) bere aldamenetik urrunaraziz.
A ratos nos cerrará el camino, mandándonos tierra adentro (monte arriba)


Eta hauetako batean, sinestezinezko harriak ikusten hasiko gara.
Y, en una de esas, empezaremos a ver rocas increíbles.


Zoratutako eskultore batek hemen egoitza hartu izan balu bezalaxe.
Como si un@ escultor@ zumbado hubiera tomado morada por estos lares.


Eta etengabe bere artelanekin txundituta utzi nahiko bagintu bezalaxe.
Y como si quisiera hacernos alucinar, constantemente, con sus extrañas obras.


Behin eta berriz harrituko gaituzte arroka hauen higadura bitxiek...
Una y otra vez nos asombrarán las curiosas erosiones en las rocas...


koloreek
sus colores


itxurek
sus aspectos

eta zuloek.
y sus perforaciones.

Itsasoak harriei beren zerga bereziak kobratu nahi izan balie bezalaxe
Como si el mar se empeñase en cobrarles un impuesto especial


hain toki ederrean egotearen truk.
por poder estar en tan privilegiado lugar.

Eta, urtez urte, ordain modura, hustu egiten ditu, deuseztu, izaeragabetu...
Y, año tras años, les exige un tributo de vaciado, anulación, exterminio...


Harri gogorra hondar bihurtzen da, etengabean.
La dura roca se transforma en arena, continuamente.


Sortu duen Itsasora itzultzea beste aukerarik izango ez balu bezalaxe.
Como si no tuviera más remedio que volver así al mar que lo creó.


¿Koralak ez dira ba itsaso barruan sortzen?
¿No es bajo el mar donde se crean los corales?


Ba denak ez. Haizeak, urak sortutako mirari hauek, ez dira ba itsaspean. Oraindik.
Pues no todos. Estos milagros del viento y del mar no están bajo las aguas. Todavía.


Eta, eiteen lilura apaltzen doakigun heinean, koloreen lilurak hartzen gaitu.
Y, conforme nos vamos acostumbrando a las alucinantes formas, nos envuelve un alucine de colores.


Gure bideak, bere luzera eta gogortasuna ahaztarazi nahiko baligu bezalaxe. Gu despistatuz.
Es como si el camino nos quisiera hacer olvidar lo largo y duro que es, despistándonos.


Ezingo duzu sinetsi hau guztia zugandik hain hurbil izan denik, ezagutu barik.
No podrás creer que todo esto haya estado tan cerca de ti, sin conocerlo.


Gipuzkoarra baldin bazara, behintzat.
Si eres de Gipuzkoa, al menos.


Eta kanpotik etorri izanez gero,
Y si has venido de fuera,


zera galdetuko diozu zeure buruari:
te preguntarás:


Nola, ba, ez didate honen guztiaren berri eman?
¿Cómo es que nadie me ha contado esto antes?


Guri horixe gertatu zitzaigun,
Eso nos pasó,


Jaizkibel mendia
el monte Jaizkibel


behin eta berriz erretzen zen menditzarra besterik ez zen.
no era más que un monte que acostumbraba a incendiarse una y otra vez.


itsasoa ikusteko talaia interesgarria.
una interesante atalaya de cara al mar.


Oarsoaldea (Easo eta Oiarso) itsas basatikeriaz babesten zuen horma besterik ez.
El muro que protege Oarsoaldea (Easo y Oiarso) de la brutalidad del mar y de su viento.


Agian, bizikleta zaleentzat (ziklista zein zikloturista, bizikleteroek ezer gutxi galduko zuten horrelako lekutan) urtean behin lasterketa apartekoa ikusteko tokia:
Quizá para l@s aficionad@s al ciclismo (incluso al cicloturismo) era una oportunidad anual de espectáculo (o superación propia):


Donostia-Donostia klasikoa bizitzen duen mendia, ziklisten zangoak moteltzen dituen bezalaxe.
el monte que reaviva la Clásica San Sebastián - San Sebastián según dificulta el pedaleo a sus participantes.


Edo auto lasterlketan baten egoitza (Jaizkibelgo Igoera) .
O el marco de una competición automovilística (la Subida a Jaizkibel).


Baino, geuk beste mundu bat aurkitu dugu, (tarteka) ilargitik ateratako inguruak.
Pero hemos descubierto otro mundo, paisajes (a ratos) extraídos de la Luna.


Beste mundu batekoak, tarteka.
De otro mundo, a ratos.


Hasieran, amaieran zein tartean ezin politagoa, hauen desberdintasunean. Bakoitza bere modukoa.
Con un inicio, un intermedio y un final excepcionales, cada uno a su modo.


Itsasoaren mila aurpegi (eta mila ondorio) erakutsiko dizkiguna.
Nos mostrará mil caras del mar (y sus consecuencias).


Itsasoa bizimodu,
El mar como modo de vida,


itsasoa ama,
el mar origen de vida,


eta itsasoa amaiera. Biziemaile eta bizikentzaile.
el mar como final. Dador y quitador de toda vida.


Hemendik, gure omenaldi txikia superportu bihurtu nahi duten mendi apartekoari. Jaizkibel.
Desde aquí vaya nuestro pequeño homenaje al asombroso monte que quieres convertir en Superpuerto. Jaizkibel.

